5min czytania

Charty

Imponujące w wyglądzie, majestatyczne, pełne gracji, lecz o silnych mięśniach. Najstarsze psy myśliwskie sklasyfikowane w dziesiątej grupie. Ostatni psi bohaterowie. Ostatnia odsłona ras. Serdecznie zachęcam do lektury!

Data publikacji: 01/03/2016

Nadeszła pora zamknięcia edycji psich ras. Pozostała nam grupa dziesiąta – ostatnia, w której poświęcimy uwagę chartom, prawdopodobnie najstarszym psom myśliwskim na świecie, które dzięki Celtom rozpowszechniły się w całej Europie. Epoka średniowiecza uczyniła z nich doskonałych łowców zwierzyny, w renesansie stały się ulubieńcami książąt i możnowładców, dziś przed wyginięciem i zdeprymowaniem roli ratują je wyścigi sportowe.

Za obszary pierwotnego pochodzenia chartów uważa się trzy rejony: Egipt, Bliski Wschód i Indie oraz stepowe tereny Europy Wschodniej. Charty od wieków ścigały zwierzynę na rozległych pustyniach i stepach. Budowa ciała wykształcona w czasach prehistorycznych odgrywała niebagatelną rolę. W prawie niezmienionym kształcie przetrwała do dziś. Wąska i długa głowa, muskularna i długa szyja oraz bardzo długi ogon pełniący funkcję steru i umożliwiający nagłe zwroty. Do tego perfekcyjnie rozwinięty zmysł wzroku, duże prędkości w biegu i niesłychana wytrzymałość.

I choć nieprzystępny charakter chartów oraz wyniosły sposób bycia utrudnia trzymanie ich w miejskich mieszkaniach, znajdują wielu amatorów.  Pamiętać jednak należy, iż wymagane jest zezwolenie na posiadanie charcich ras, nawet whippeta i charcika włoskiego – przez wzgląd na występujące w Polsce kłusownictwo.

Artykuł dla zagorzałych miłośników tych zwinnych i gibkich psów przykuwających swoją uwagę niestandardowym wyglądem. Dla tych wszystkich, którzy pragną połączenia psiej gracji i elegancji z siłą mięśni. Psy, które imponują wielkością, umiejętnościami łowieckimi i dostojnością. Specjalnie dla Was, charty.

Charcik włoski

  • Rasa, obok chartów perskich i arabskich, która nie została zmieniona przez hodowlę.
  • Przodkiem rasy były charty egipskie sprowadzone do Grecji i Rzymu. Natychmiast stały się ulubieńcami dam dworu i bogatych patrycjuszek.
  • Średniowiecze nazwało rasę ‘psami królów’, gdyż zasilały hodowlę takich władców jak: Franciszka I, Katarzyny Medycejskiej, Henryka IV, czy Fryderyka Wielkiego. Używana  z początku do polowań na kuropatwy i małe ptactwo, z czasem jako chart wyścigowy.
  • Wzorzec rasy zatwierdzony przez FCI w 1962 r. Kształtem przypomina swojego krewnego greyhounda.
  • Wzrost psa w kłębie 32-38 cm, waga do 5 kg.
  • Głowa długa, oczy pełne wyrazu. Uszy wysoko osadzone z cienką chrząstką, noszone na karku, o widocznym wnętrzu.
  • Linia grzbietu równa do lędźwi, dalej wygięta. Odcinek krzyżowy opada mocno w dół.
  • Klatka piersiowa głęboka, wąska, sięga do łokci. Brzuch mocno podkasany.
  • Ogon osadzony nisko, zwężający się ku końcowi. Tylne kończyny kątowane.
  • Sierść cienka, przylegająca, krótka.
  • Umaszczenie jednobarwne: czarne, szare, izabelowate (wszystkie odcienie). Dopuszcza się białe znaczenia jedynie na piersi i łapach.
  • Piesek do towarzystwa, inteligentny, elegancki i bardzo dystyngowany. Porusza się z wielką gracją.

Chart afgański

  • Domniemywa się, że rasa służyła jako psy pociągowe, pasterskie i stróżujące ludom centralnej Azji już 4000 lat p.n.e. Pomagała też w polowaniach na zające, gazele i lamparty.
  • Sprowadzona do Europy w XIX w. przez brytyjskich oficerów, którzy wracali ze stacjonowania na granicy Indii.
  • Przez wzgląd na kąt ułożenia kości w stawie biodrowym rasa predysponowana do szybkich zwrotów w galopie. Bez problemów poruszająca się po kamiennym podłożu z uwagi na masywne łapy porośnięte włosiem między palcami.
  • Wzorzec rasy zatwierdzony w 1965 r.
  • Pies odznaczający się siłą i opanowaniem, a także szybkością i energią, o prostokątnej sylwetce.
  • Wzrost psa w kłębie 68-74 cm, suki 63-69 cm.
  • Głowa mała, wąska, długa. Uszy osadzone nisko, wiszące, okryte długim, jedwabistym włosem.
  • Szyja długa, trzymana wysoko. Linia grzbietu prosta, kłąb wzniesiony. Klatka piersiowa głęboka, brzuch podkasany. Kończyny długie.
  • Sierść cienka, długa, jedwabista. Obowiązkowo pozostaje w stanie naturalnym, wymaga starannej pielęgnacji.
  • Umaszczenie: dopuszcza się wszelkie barwy.
  • Pies poruszający się płynne i elastycznie, wręcz wyniośle, co nadaje całej jego postawie dumy i dystynkcji.
  • Łagodny dla dzieci, spokojny, bardzo pojętny, lecz z dozą indywidualności. Mało kłopotliwy w domach, wymagający dużej ilości spacerów.
  • Długo żyje, liczne mioty (6-12 szczeniąt).
  • Wśród chartów rasa najpopularniejsza w Polsce.

Chart afrykański azawakh

  • Kraina pochodzenia – południe Sahary (Niger i Mali).
  • Od wieków służył koczowniczym plemionom Tuaregów do polowania na pustynną zwierzynę. Za pomocą wzroku polował na gazele, szakale i zające. Bronił kóz i wielbłądów przed pustynnymi drapieżnikami jak szakale, czy hieny.
  • Wśród tubylców panowało przekonanie, że chart ten jest uosobieniem bogactwa i pozycji, a jego sprzedaż równałaby się sprzedaży najstarszego syna, co było nie tyle niemożliwe, co nie do pomyślenia.
  • Nazwa rasy pochodzi od doliny rzeki Azawakh, gdzie spotykano najszlachetniejszą jej odmianę.
  • Wzorzec rasy zatwierdzony przez FCI w 1981 r.
  • Budowa psa sucha, ukształtowana poprzez pustynny klimat i surowe warunki, w jakich przebywał.
  • Wzrost psa w kłębie 60-74 cm, waga do 25 kg.
  • Pies wybitnie wysokonożny i zarazem krótki.
  • Głowa wąska, delikatna. Stop słabo zaznaczony. Uszy osadzone wysoko, w kształcie płatka róży.
  • Szyja smukła, długa, lekko wygięta. Klatka piersiowa głęboka, mocna. Kończyny długie. Ogon długi, cienki.
  • Szata przylegająca, krótka, delikatna.
  • Umaszczenie: płowe (dowolny odcień), pożądane białe znaczenia, przede wszystkim białe ‘skarpetki’ na łapach lub palcach.
  • Pies rzadko spotykany na świecie, także w rodzimej krainie.
  • Rasa nie nadaje się do warunków mieszkaniowych, a trzymana na większych powierzchniach stanowi wyzwanie. Pies pełen rezerwy, o nieprzystępnym charakterze.
  • W Polsce odnotowano kilkanaście osobników.

Chart arabski sloughi

  • Kraina pochodzenia – starożytny Egipt.
  • Rasa sprowadzona w latach ’30-tych ub. wieku przez francuskich żołnierzy, którzy założyli na terenie Maroko i Algierii francuskie kolonie.
  • Pies traktowany przez Arabów z oddaniem, trzymany w ludzkich namiotach, dobrze karmiony, ozdabiany klejnotami.
  • Służył jako pies myśliwski w trakcie polowań na zające i antylopy (sposób polowania tak jak azawakh – za pomocą doskonałego zmysłu wzroku). Z początku siedział z jeźdźcem na koniu, a po upatrzeniu zwierzyny zeskakiwał, ścigał i powalał ofiarę na ziemię Był w swej pracy perfekcyjny.
  • Dziś sloughi stał się ekskluzywnym wyposażeniem bogatych Arabów lub Europejczyków zamieszkujących Maroko, Algierię, czy Tunezję.
  • Pies wysoki, o smukłej i dumnie noszonej głowie.
  • Wzrost psa w kłębie 61-72 cm.
  • Przełom czołowy słabo zaznaczony. Oczy ciemne, duże, pełne nostalgii w wyrazie. Uszy osadzone wysoko, wiszące, w kształcie płatka róży.
  • Szyja bardzo wysmukła. Grzbiet prawie poziomy. Klatka piersiowa głęboka, brzuch podkasany. Ogon cienki, sięga stawu skokowego. Kończyny muskularne, długie.
  • Szata krótka, gęsta lub cienka.
  • Umaszczenie: piaskowe (różny odcień), pręgowane, z czarną maską lub z czarnym czaprakiem.
  • Pies wyniosły, nieprzystępny, ale potrafi związać się z właścicielem. W sytuacji zagrożenia broni go. Wytrzymały, łagodny, niesprawiający kłopotów.
  • W Polsce bardzo rzadki.

Chart perski saluki

  • Kraina pochodzenia – najprawdopodobniej starożytny kraj Sumerów (5000 lat p.n.e.).
  • Według arabskich wierzeń Allach miał podarować człowiekowi swój skarb – charta perskiego, którego zadaniem było nieść radość i podobać się. Stąd jego hodowla przez szejków arabskich była planowa i pożądana, a sam sułtan Bajazyr utrzymywał ich około 6000 sztuk.
  • Saluki wędrował wraz z koczowniczymi ludami przez północną Afrykę, Saharę i Bliski Wschód. Służył w polowaniach na zające, gazele i szakale, gdyż był bardzo szybki i doskonały w swojej pracy.
  • Rasa wywieziona do Anglii przez brytyjskich oficerów w połowie XIX w., zatwierdzona ostatecznie przez FCI w 1922 r.
  • Pies wytrzymały, bardzo zwinny, o charakterze pełnym godności.
  • Wzrost psa w kłębie 58-71 cm.
  • Głowa długa, wąska, szlachetna w wyrazie. Oczy ciemne, błyszczące, duże. Uszy wiszące, pokryte jedwabistą, długą sierścią.
  • Szyja długa, klatka piersiowa głęboka. Ogon długi, nisko osadzony, naturalnie wygięty. Kończyny długie i proste.
  • Szata w dwóch odmianach bez dalszych różnic:
    - długowłosa (sierść jedwabista, z piórem i frędzlami na ogonie),
    - krótkowłosa (bez pióra i frędzli na ogonie).
  • Umaszczenie: białe, izabelowate, beżowe, szare, rude, czarne podpalane, biało-czarne, trójkolorowe.
  • Rasa mało popularna. Goszcząca częściej na wystawach aniżeli w domach zwykłych właścicieli.

Chart polski

  • Jedna z pięciu polskich ras uznana przez Związek Kynologiczny w Polsce w 1981 r. dzięki pasji i uporowi kilku wybitnych osób, które walczyły o jej odrestaurowanie i zatwierdzenie.
  • Dawniej psy te służyły przy polowaniach na sarny, lisy, wilki i zające. Uwieczniane na obrazach przez Kossaka, Brandta i Siemieńskiego.
  • Okres na jaki przypadają początki rasy, jest jednak nieznany. Pierwsze dokładne opisy charta polskiego pochodzą z 1600 r. Rodzima nazwa zaczęła być powszechnie używana w XIX w., a ostatecznie jej wzorzec został zatwierdzony przez FCI w 1989 r.
  • Utrzymuje się, iż materiałem wyjściowym w hodowli powinny być takie osobniki chartów, które są lub mogą być potomkami psów trzymanych w przedwojennym majątkach na wschodnich rubieżach dawnej Rzeczypospolitej lub na kielecczyźnie.
  • Pies silny, muskularny, największy wśród krótkowłosych chartów, o kwadratowej sylwetce.
  • Wzrost psa w kłębie 70-80 cm, suki 68-75 cm.
  • Głowa mocna, sucha i długa. Oczy ciemne, przenikliwe w spojrzeniu, wyraziste. Uszy przylegające, średniej wielkości, załamane ku tyłowi.
  • Szyja długa, silna. Grzbiet prosty, z wyraźnie zaznaczonym kłębem. Klatka piersiowa głęboka, brzuch podkasany. Kończyny długie, muskularne, o zwartych palcach. Ogon długi, zakręcony sierpowato na końcu.
  • Włos twardy, krótki, sprężysty.
  • Umaszczenie: dopuszcza się wszelkie rodzaje, mniej ceni się umaszczenie pręgowane.
  • Pies w pościgu bardzo szybki, wytrwały i zręczny. Usposobienie opanowane i ufne, dostojny w zachowaniu.
  • Rasa niepolecana do domów i mieszkań. Trzymana głównie przez hodowców i wielkich miłośników.

Chart rosyjski borzoj

  • Krzyżowanie rasy wielu lokalnych psów w typie charta, w tym charta górskiego i charta krymskiego (XVIII w.) Dodane domieszki różnych łajek rosyjskich i owczarka szkockiego collie, przez co borzoj ma widocznie bardziej obfity włos i podobne w barwie umaszczenie.
  • Wraz ze zniesieniem pańszczyzny w Rosji i reformami społecznymi w ówczesnych czasach, zainteresowanie rasą zmalało. Ostoją hodowli stał się jedynie majątek Wielkiego Księcia Mikołaja w Perszino koło Moskwy, gdzie nadal urządzano polowania z liczbą 120 osobników jednocześnie.
  • Rasa trafiła do Europy w XIX w. jako prezent dla królowej Wiktorii, w latach ’20-tych ub. wieku pokaźną stawkę borzojów zaprezentowano na wystawie.
  • Pies wysoki, o eleganckiej i smukłej sylwetce.
  • Wzrost psa w kłębie 70-85 cm.
  • Głowa długa, silna żuchwa. Oczy w kształcie migdała, ciemne, łagodne w spojrzeniu. Uszy małe, osadzone wysoko, z tyłu głowy, ostro zakończone.
  • Szyja długa, umięśniona. Grzbiet wygięty, tworzy łuk. Klatka piersiowa wąska, głęboka. Ogon długi, obficie owłosiony. Kończyny długie i proste.
  • Szata długa, obfita i falista.
  • Umaszczenie: białe, złote (wszystkie odcienie), czarne, jednobarwne, łaciate.
  • Pies o specyficznym sposobie poruszania się, prezentujący siłę i dystynkcję.
  • Nieufny w kontakcie z ludźmi, obojętny w kontakcie z innymi psami. Wymaga przestrzeni do wybiegania. Polecany osobom mogącym zapewnić takie warunki.
  • Rasa ekskluzywna, kosztowna w utrzymaniu.

Chart szkocki deerhound

  • Pies przypomina szorstkowłosego krewnego greyhounda i wilczarza irlandzkiego. Nad pierwszym góruje większymi rozmiarami i mocniejszą budową, od drugiego z kolei jest mniejszy i drobniejszy.
  • Przodek rasy to prawdopodobnie chart brytyjski przywieziony na Wyspy przez Fenicjan jeszcze przed Chrystusem.
  • Używany do polowań na daniele i jelenie, rozsławiony przez szkockiego pisarza Waltera Scotta, a jednak nie tak liczny w hodowli.
  • Pies wysoki. Pożądany wzrost psa w kłębie 76 cm, suki 71 cm.
  • Głowa płaska, zwężająca się ku oczom, porośnięta umiarkowanym włosiem, z brodą i obfitymi wąsami.
  • Oczy ciemne, łagodne w wyrazie. Uszy osadzone wysoko, załamane ku tyłowi, bez frędzli.
  • Szyja długa, bez podgardla. Grzbiet mocny, zad pochyły, szeroki. Ogon długi, u nasady gruby, zakręcony na końcu, z obfitym włosem. Kończyny proste, umięśnione.
  • Włos gęsty, szorstki.
  • Umaszczenie: jednolite szare (różne odcienie), pręgowane, piaskowe, płowoczerwone z maską, dopuszcza się białe znaczenia na przedpiersiu, palcach i końcówce ogona.
  • Dostojny w wyglądzie, o spokojnym usposobieniu. Łagodny, bardzo przyjazny, daje się wychować i jest posłuszny właścicielowi.
  • Można go trzymać w miejskich mieszkaniach, gdyż w domu nie jest specjalnie ruchliwy. Uwielbia jednak długie spacery lub ruch przy rowerze.

Greyhound

  • Rasa starożytna pamiętająca czasy faraonów.
  • Legenda głosi, że psy w typie charta dotarły do Babilonu, Asyrii i Persji przed Judeę, a dalej przywędrowały do Azji Środkowej, Rosji i Afganistanu. W okresie Cesarstwa Rzymskiego wraz z wojskami dotarły na Wyspy Brytyjskie, gdzie stały się ulubieńcami ówczesnych Anglików.
  • W czasach Elżbiety I hodowcy wyodrębnili typ szorstkowłosy, który zapoczątkował dalszy rozwój charta szkockiego deerhounda.
  • Najszybszy pies wśród chartów – w wyścigach osiągał prędkość do 70 km/h. To dzięki niegasnącemu zainteresowaniu wyścigami trwającymi nieprzerwanie od 1776 r., greyhound jest wciąż szalenie popularny, a nagrody pieniężne za zwycięskie miejsca są niebotycznie wysokie.
  • Pies wysoki, silnie zbudowany, o wyniosłej postawie i wielkiej klasie.
  • Wzrost psa w kłębie do 76 cm.
  • Głowa długa, o płaskiej czaszce. Uszy małe, półstojące, w kształcie płatka róży.
  • Szyja silna, wygięta łukowato. Grzbiet długi, umiarkowanie wygięty. Klatka piersiowa pojemna i głęboka. Ogon nisko osadzony, wygięty, zwężający się ku końcowi. Kończyny długie i silne.
  • Sierść gęsta, krótka.
  • Umaszczenie: białe, płowe, czerwone, błękitne, pręgowane, czarne, czyste lub łaciate.
  • Doskonały towarzysz człowieka, o łagodnym charakterze. Pies stworzony do wyścigów, zatem konieczny jest duży ruch i przestrzenie do wybiegania.

Whippet

  • Uznawany za miniaturę greyhounda, w sztuce znany już w XV w.
  • Rasa wyhodowana na pograniczu Anglii i Szkocji z założeniem podobieństwa do greyhounda, lecz o zdecydowanie mniejszych wymiarach, równie doskonały w biegu.
  • Krzyżowanie greyhounda z charcikiem włoskim i niektórymi terierami.
  • Whippet osiąga w biegu prędkość ponad 50 km/h, przy eleganckiej i bardziej proporcjonalnej sylwetce od ‘greya’.
  • We współczesnych czasach pełni rolę bardziej psa do towarzystwa aniżeli biorącego udział w wyścigach, choć i na tym polu znajduje amatorów.
  • Pies nieduży. Idealny wzrost w kłębie 47-51 cm, suki 44-47 cm.
  • Głowa długa, wąska. Oczy błyszczące, czujne w wyrazie. Uszy małe, cienkie, w kształcie płatka róży.
  • Szyja długa, silna, wygięta łukowato. Klatka piersiowa bardzo głęboka. Ogon długi, zwężający się ku końcowi, lekko zagięty.
  • Włos krótki, delikatny, przylegający. Łatwy w pielęgnacji i utrzymaniu.
  • Umaszczenie: dopuszcza się wszelkie barwy i dowolne kombinacje.
  • Pies łagodny, silnie związany z właścicielem, pojętny.
  • Obok charcika włoskiego, pies nadający się do miejskich mieszkań. Wymagane zezwolenie na posiadanie osobnika tej rasy.

Wilczarz irlandzki

  • Pies, który dotarł do Irlandii wraz z Celtami ok. III w. p.n.e.
  • Przypisywano mu nadludzką inteligencję, intuicję, olbrzymią siłę oraz wierność właścicielowi, która nierzadko kończyła się oddaniem życia w jego obronie. Dodatkowa umiejętność łowiecka uczyniła z niego skarb godny królów.
  • Wiek XII poznał rasę na europejskich dworach, później rozsławił ją w Azji. Eksport wilczarza był tak ogromny, że w 1652 r. Cromwell wydał zakaz jego wywozu, gdyż istniały masowe procedery wywożenia osobników na statkach, które przerażająco uszczuplały ich liczebność.
  • Wiek XVIII wytępił wilki w Irlandii i tym samym w naturalny sposób wilczarz zanikał. Nastąpiła jednak restauracja rasy, która w wyniku krzyżowań przetrwałych miejscowych wilczarzy ze szkockim chartem deerhoundem, dogiem i chartem rosyjskich stworzyła zwierzę ‘o sylwetce przypominającej greyhounda, większej niż źrebak, okazalszej niż mastif i łagodnej jak spaniel’.
  • Największy chart i prawdopodobnie najwyższy pies w ogóle. Wzrost psa nie może być mniejszy niż 79 cm w kłębie. Nie określa się górnej granicy, zatem zdarzają się okazy, które liczą ponad 100 cm.
  • Głowa długa, szpiczasta, noszona wysoko. Oczy ciemne, uszy małe, noszone do tyłu.
  • Szyja długa, muskularna, bez podgardla. Grzbiet długi, klatka piersiowa bardzo głęboka. Ogon długi, dobrze owłosiony, spuszczony.
  • Szata twarda, szorstka, dłuższa na pysku i nad oczami. Nie wymaga pielęgnacji, czasem trzeba go przeczesać.
  • Umaszczenie: piaskowe, szare, rude, czarne, białe, płowe, wilczaste, błękitne, pręgowane.
  • Pies bardzo majestatyczny, imponuje swoim wyglądem. Łagodny charakter, niekonfliktowy, uwielbiający spacery, czy ruch przy rowerze lub koniu.
  • W Polsce spotykany w luksusowych willach, gdzie stanowi atrakcyjną dekorację bądź w gospodarstwach z dużymi ogrodami i przyległymi terenami.

Powiązane Produkty

ArthroFos 90 tabletek
42,00 zł

ArthroFos 90 tabletek

ArthroFos stosuje się w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania stawów. Polecany szczególnie dla psów młodych dużyc...

Dolvit Biotyna 90 tabletek
Promocja 15,00 zł 17,00 zł

Dolvit Biotyna 90 tabletek

Preparat Dolvit Biotyna zalecany jest dla wszystkich ras psów, w tym zwłaszcza suk po zakończonym okresie karmienia i od...

Dolvit Omega
34,00 zł

Dolvit Omega

Dolvit Omega wspomaga funkcje skóry w przypadku dermatozy i nadmiernego wypadania sierści.